لَولا معلوميّةُ الحكمِ بينَ الإماميّه متَّجه مىشمارد ، ولى غير از صِرف همين معلوميّت كه فقط يك ارتكاز ذهنى ايشان و امثال ايشان است هيچ دليلى بر رجحان حكم به نجاست إقامه نمىنمايد ، و با اين ارتكاز ذهنى درصدد توجيه و تأويل اخبار طهارت به حمل بر تقيّه و غيره بر مىآيد و حكم به جواز اكل طعام از مأكولات اهل كتاب را حمل بر عدس و غيره مىكند ؛ درحاليكه چنانچه گذشت اگرچه طعام ممكن است بر حبوبات حمل شود ، امّا مگر كسى تا به حال حبوبات را بدون طبخ و بطور خام تناول كرده است ؟ و اگر آيه حتّى در صورت محال حمل بر حبوبات خشك و غير مطبوخ شود ، اين كه ديگر حلّيّت و حرمت در آن معنى ندارد ، زيرا اكل حبوبات غير مطبوخ چه محذورى دربردارد تا آيه حكم به حلّيّت آن نمايد ؟ ! كلام مرحوم حاج آقا رضا همدانى در مسأله و دغدغهء ايشان در حكم به نجاست غير مسلمان حقير گويد : در اينجا بسيار مناسب است كلام مرحوم حاج آقا رضا همدانى - رضوان الله عليه - را نسبتاً مشروح بيان نمائيم تا روشن شود كه اين فقيه بزرگوار نيز چه دغدغه و اضطرابى در حكم به نجاست غير مسلمين خصوصاً اهل كتاب داشته است ، و به اين سادگى كه از صاحب « جواهر » و مرحوم وحيد بهبهانى نيز نقل شده است نبوده است . ايشان پس از بيان نقل ادلّهء قائلين به نجاست اهل كتاب و حمل اخبار طهارت بر وجه تقيّه و توجيه آيه شريفه بر حبوب مىفرمايند : وَ لا يَخفى ما فى هَذا التَّقريبِ ، فَإنَّ التَّقيَّةَ لَيسَت مُقتَضيَةً لِأن يَكرَهَ الإمامُ عَلَيهِ السَّلامُ تَحريمَ ما حَرَّمَهُ اللَهُ تَعالَى .