لايزال ماء مَعين ولايت اهل بيت عليهم السّلام إشراب و مالامال بنمايند ؛ به نحوى كه نه تنها تلامذهء آن بزرگوار در ارتباط با ايشان هيچگونه احساس خلأ و نقصان و فتورى ، نه در جنبهء علمى و كسب معارف الهيّه و نه در جنبهء سلوكى و تربيت اخلاقى آن رادمرد ميدان علم و عمل و گوهر فريد در مزمار سنجش ملكات و غايات مشاهده نمىنمودند ، بلكه چنان مىنمود كه فوران تراوشات علميّه و فيوضات نوريّهء آن بزرگ چه بسا بيش از تهيّؤ و استدعاى ذاتى و طلب و نياز سلوكى آنان بوده ، و گويا ايشان با ديدى بسيار اوسع و نظرى خارج از حيطهء سنجش و ملاكهاى عادى و متعارف به افقهاى دوردست و غير محتمل مىانديشيدند ، و با دلها و جانها و بواطن نفوس مستعدّه آينده ، سر صحبت باز نموده و راز دل مىگشودند و توشهء سفر إلى الله و زاد منازل طريق را پيشاپيش بدرقهء حركت و سير آنان مىنمودند . چنان كه خود حضرتش بارها به حقير مىفرمود : « فلانى ! ما اين مطالب را فقط براى اين نسل نگفته و ننوشته‌ايم ، مسائلى هست كه إن شاء الله در آتيه انجام خواهد شد . » وَ رُبَّ حامِلِ فِقْهٍ إلَى مَنْ هُوَ أفْقَهُ مِنْهُ . [ 1 ] فَأصْبَحْتَ ذا عِلْمٍ بِأخْبارِ مَنْ مَضَى * وَ أسْرارِ مَنْ يَأْتى مُدِلّاً بِخِبْرَةٍ [ 2 ] ناگفته نماند كه جلسات ذكر و انس ايشان با رفقاء و أخلّاء سلوكى حتّى پس از تشرّف به ارض اقدس تا پايان حيات ادامه داشت . بارى پس از رحلت موبقه و فقدان آن عزيز كه آهى سوزان و حسرتى جاودانه و جانكاه بر دلهاى ارادتمندان راستينش نهاد ، خاطرات دوران وصل و روزگار عشق و مستى ، نفحات روح بخش سخنان عرش بنيان و لحظات سكرآور مجالس وعظ و

--> [ 1 ] - الكافى ، ج 1 ، ص 403 : « چه بسا هستند افرادى كه معرفتى و كلام ذيقيمتى را به اشخاص فهيم‌تر از خود منتقل مىنمايند . » [ 2 ] - ديوان ابن فارض ، ص 123 : « پس بواسطه عنايت و إفضال حضرت حقّ از جميع اخبار گذشتگان و اسرار آيندگان مطّلع گشتى . »