باتقوا ، كسى است كه در صرف وقت براى تشخيص بيمارى ، در تجويز دارو ، در چگونگى درمان و طول آن ، به چيزى جز سود بيمار نينديشد . 3 . پاك‌دامنى يكى از مصاديق مهمّ تقواى پزشكى ، عفّت جنسى و پاك‌دامنىاست . پزشك باتقوا ، به خود اجازه نمىدهد از بيمار ، سوء استفاده جنسى كند و حتّى در نگاه كردن براى معاينه ، حدود اسلامى را رعايت مىنمايد ، بدين معنا كه اگر بتواند بيمارى را از طريقى بجز نگاه كردن به مواضعى كه نگاه كردن به آنها در اسلام ممنوع است ، تشخيص دهد ، مبادرت به نگاه نامشروع نمىورزد و در صورت نياز به اين كار نيز ، به اندازه ضرورت ، اكتفا مىكند . 4 . اهتمام به تشخيص بيمارى يكى از نكات آداب پزشكى كه در احاديث اسلامى بر آن تأكيد شده ، اهمّيت دادن به تشخيص بيمارى است . پيامبر اسلام به يكى از پزشكان معاصر خود ، چنين توصيه مىفرمايد : لا تُداوِ أحَدا حَتّى تَعرِفَ داءَهُ . « 1 » هيچ كس را درمان مكن ، مگر آن گاه كه بيمارى او را بشناسى . مكرّر شنيده مىشود كه به دليل تشخيص نادرست طبيب و داروى نامناسب ، بيمارى تشديد شده و گاه بيمار ، هلاك شده است . رعايت اين ادب ، اقتضا مىكند كه پزشك ، همه توان خود را براى تشخيص بيمارى به كار گيرد و پيش از تشخيص آن ، اقدام به تجويز دارو نكند و اگر فرصت لازم را براى تشخيص ندارد يا خسته است و يا به هر دليل ديگر ، آمادگى لازم را براى اظهار نظر ندارد ، از

--> ( 1 ) . ر . ك : ص 390 ح 10712 .