متأسّفانه ، جايگاه علمى اهل بيت عليهم السلام شناخته نشد و آنچه از آنان به يادگار ماند نيز از نيرنگ سياستبازان و دروغ‌پردازان ، مصون نمانْد ، به گونه‌اى كه اكنون ، دستيابى به ميراث علمى آنان ، نياز به تلاش‌هاى فراوان دارد . با عنايت به آنچه گفتيم ، اينك به ارزشيابى احاديثى كه از اهل بيت عليهم السلام درباره مسائل پزشكى به ما رسيده ، مىپردازيم . ارزيابى احاديث طبّى از نگاه شيخ صدوق بزرگِ محدّثان شيعه ، محمّد بن على بن بابويه قمى ، معروف به صدوق رحمه‌اللهاحاديث طبّى را به گونه‌اى ارزيابى مىكند كه جز در موارد خاص ، نمىتوان به آنها اعتماد كرد . وى مىنويسد : عقيده ما درباره اخبار و احاديثى كه درباره طب رسيده ، آن است كه اين احاديث ، بر چند گونه‌اند : برخى از آنها با نظر به آب و هواى مكّه و مدينه گفته شده‌اند و به كار بستن آنها در ديگر شرايط آب و هوايى ، درست نيست ؛ در برخى از آنها ، معصوم عليه السلام بر پايه آنچه از حال و طبع سؤال كننده مىدانسته ، پاسخ داده و از همان موضع ، فراتر نرفته است ، هر چند كه امام ، بيش از آن شخص به طبع وى آگاهى داشته است ؛ برخى از آنها را مخالفان ، با هدف زشت نماياندن چهره مذهب در نگاه مردم در ميان احاديث گنجانده‌اند ؛ در برخى از آنها ، سهوى از راوى حديث ، سر زده است ؛ در برخى از آنها بخشى از حديث ، حفظ شده و بخشى ديگر از آن ، فراموش شده است ؛ امّا آنچه درباره عسل روايت شده كه درمان هر دردى است ، روايتى است صحيح و معنايش نيز اين است كه عسل ، شفاى هر بيمارىاى است كه از بُرودت طبع