هنگام ديدار با همسرش از سرزمين حجاز ، در حجر الأسود ، حلول كرده است . صابئيانِ ايران و كلدانيان ، كعبه را يكى از هفت خانه بزرگ مىشمردند . « 1 » به دليل قدمت و بقاىِ دراز مدّتِ كعبه ، گاهى هم مىگفتند : آن جا ، خانه زُحَل است . ايرانيان نيز به اين دليل كه معتقد بودند روح هرمز در كعبه حلول كرده است ، به آن احترام مىگذاشتند و گاهى هم به زيارت آن مىرفتند . يهوديان هم براى آن ، عظمت قائل بودند و در آن جا ، مطابق دين ابراهيم عليه السلام ، به عبادت خدا مىپرداختند . در كعبه تصويرها و تمثال‌هايى وجود داشت ، از جمله تمثال ابراهيم و اسماعيل عليهماالسلام ، در حالى كه تيرهاى قرعه به دست داشتند ، و نيز تمثال مريم عَذرا و مسيح عليهماالسلام و اين ، نشان مىدهد كه مسيحيان نيز همچون يهود ، كعبه را بزرگ مىشمرده‌اند . عرب هم بزرگ‌ترين احترام و عظمت را براى اين خانه قائل بودند و آن را خانه خداوند متعال به شمار مىآوردند و از هر سو به زيارت آن مىرفتند . آنان ، خانه را ساخته دست ابراهيم عليه السلام مىدانستند و حج را از آيين‌هاى دين او مىدانستند كه نسل به نسل در ميانشان باقى مانده بود . ز توليت كعبه توليت كعبه ، با اسماعيل بود و پس از او به فرزندانش رسيد تا آن كه عرب جُرهُم بر آنان غالب گشتند و رياست كعبه را از دست آنان گرفتند . سپس عَمالِقه ، كه طايفه‌اى از بنى كَركَر بودند ، پس از جنگ‌هاى متعدّدى كه ميان آنها و جُرهُم در گرفت ،

--> ( 1 ) . اين هفت خانه بزرگ ، آن گونه كه در پانوشت الميزان فى تفسير القرآن ( ج 3 ص 360 ) آمده است ، عبارت‌اند از : 1 . كعبه ، 2 . مارس ، بر فراز كوهى در اصفهان ، 3 . مندوسان در كشور هند ، 4 . نوبهار در شهر بلخ ، 5 . بيت غمدان در شهر صنعا ، 6 . كاوسان در فرغانه خراسان ، 7 . خانه‌اى در ارتفاعات كشور چين .