و رُكن حجر الأسود را " مُلتزَم " مىگويند ؛ زيرا شخص طواف كننده براى دعا و استغاثه ، خود را ملتزم به ايستادن در آن جا مىكند . ناودان بر ديوار شمالى قرار دارد و به " ناودان رحمت " موسوم است . سلطان سليمان عثمانى ، ناودانى را كه حجّاج بن يوسف تهيّه كرده بود ، در سال 954 ق ، به ناودانى از نقره تبديل كرد . سپس ، سلطان احمد در سال 1021 ق ، ناودانى نقره‌اى مينا كارى شده و منقوش به نقوش طلايى به جاى آن نصب كرد . در سال 1273 ق ، سلطان عبد المجيد عثمانى ، ناودانى از طلا فرستاد كه به جاى ناودان قبلى نصب شد و تا كنون « 1 » باقى است . رو به روى ناودان ، ديوار قوسى شكلى قرار دارد . دو طرف اين ديوار مقدّس به دو زاويه شمالى و غربى كعبه منتهى مىشود و به اندازه دو متر و سى سانتى متر با دو زاويه ياد شده ، فاصله دارد . ارتفاع اين ديوار ، يك متر و نيم و ضخامت آن ، يك متر است و قسمت داخلش با سنگ‌هاى مرمر ، پوشيده شده است . فاصله وسط اين قوس تا وسط ضلع كعبه ، هشت متر و 44 سانتى متر است . فضاى ميان اين ديوار و ديوار كعبه به نام " حِجر اسماعيل " موسوم است كه تقريبا سه متر آن ، داخل كعبه‌اى بود كه ابراهيم عليه السلام ساخت و بقيه آن ، آغل گوسفندان هاجر و فرزندش اسماعيل بود . گفته مىشود كه هاجر و اسماعيل ، در حِجرْ مدفون هستند . جزئيات تغييرات و مرمّت‌هايى كه داخل خانه صورت گرفته و همچنين ، آداب و تشريفات مربوط به خانه ، مطالبى است كه بحث از آنها در اين جا ضرورتى ندارد .

--> ( 1 ) . مقصود ، زمان نگارش اين متن ( تفسير الميزان ) است .