وابستگان خود مىخواهد و به گفته امام على عليه السلام : مَن مَلَكَ ، استَأثَرَ . « 1 » هر كس به فرمان‌روايى رسد ، انحصارطلبى پيشه مىكند . از اين رو ، مكاتب مادّى ، با هر نام و يا هر شعارى كه براى تأمين آزادىها و حقوق مردم به ميدان بيايند ، پايان كارشان پس از رسيدن به قدرت ، استئثار ( انحصارطلبى ) است . انحصارطلبىهايى كه طبق پيشگويى پيامبر خدا ، در تاريخ اسلام به وقوع پيوست نيز هر چند به نام دين بود ، امّا بىترديد ، هويّت مادّىگرايانه و ضدّ دينى داشت . سه . خطر استئثار استئثار ، يكى از خطرناك‌ترين ضدّ ارزش‌هاست كه نه تنها موجب انحطاط اخلاقى است ، بلكه فساد اجتماعى و سياسى و سقوط دولت‌ها را نيز به دنبال دارد . در حكمت‌هاى منسوب به امام على عليه السلام مىخوانيم : الاستِئثارُ يوجِبُ الحَسَدَ ، وَ الحَسَدُ يوجِبُ البِغضَةَ ، و البِغضَةُ توجِبُ الاختِلافَ ، وَ الاختِلافُ يوجِبُ الفُرقَةَ ، وَ الفُرقَةُ توجِبُ الضَّعفَ ، وَ الضَّعفُ يوجِبُ الذُّلَّ ، وَ الذُّلُ يوجِبُ زَوالَ الدَّولَةِ و ذَهابَ النِّعمَةِ . « 2 » انحصارطلبى ، حسادت مىآورد و حسادت ، دشمنى و دشمنى ، اختلاف و اختلاف ، پراكندگى و پراكندگى ، ضعف و ضعف ، زبونى و زبونى ، زوال دولت و از ميان رفتن نعمت . مطالعه دقيق تاريخ اسلام و بررسى علل انحطاط امّت اسلامى ، نشان مىدهد كه

--> ( 1 ) نهج البلاغة : حكمت 160 ، بحار الأنوار : ج 13 ص 357 ح 62 ؛ شُعب الإيمان : ج 2 ص 311 ح 1910 . ( 2 ) ر . ك : شرح نهج البلاغة : ج 20 ص 345 ح 961 .