من ، فقط با خداست " " . يعنى : من هرگز چيزى در مقابل رساندن پيام الهى ، از شما نمىخواهم و همچون ديگر پيامبران خدا ، بى مزد و منّت ، خدمت‌گزار مردم هستم و آنچه بر آن نامِ مزد نهاده‌ام ، در واقع ، چيزى نيست كه منافع شخصىِ مرا تأمين كند ؛ بلكه به عكس ، براى تأمين منافع شماست و من با اين تعبير لطيف و عاطفى ، خواستم شما را بر حفظ آن بر انگيزم تا پس از من ، از راه صحيح و استوار ، منحرف نگرديد . و براى توضيح بيشتر فرمود : " ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا . « 1 » براى آن ( تبليغ رسالتم ) ، مزدى نمىخواهم ، مگر اين كه هر كس بخواهد ، راهى به سوى پروردگارش [ در پيش ] گيرد " . بنا بر اين ، آنچه پيامبر اسلام به عنوان مزد رسالت خواسته ، در حقيقت ، انتخاب كردن راه خداست ؛ همان راه ارزش‌هاى دينى و تكامل مادّى و معنوىِ انسان كه تجسّم آن ، در كامل‌ترين مصاديق رهبران الهى ، يعنى رهبرى الهى تجسّم پيدا مىكند و اهل بيت پيامبر خدا عليهم السلام است . « 2 » با عنايت به اين مقدّمه در مورد مزد تبليغ ، چند پرسش ، قابل طرح است : 1 . حكمتِ آن همه تأكيد انبياى الهى ، مبنى بر نخواستن مزد براى تبليغ رسالت چيست ؟ آيا با عنايت به سيره پيامبران الهى ، مبلّغان كه وارثان آنها هستند مىتوانند در مقابل تبليغ ، از مردم ، مزد طلب كنند ؟ 2 . گرفتن مزد تبليغ ، بدون درخواست آن ، چه حكمى دارد ؟ 3 . در صورتى كه تبليغْ رايگان باشد ، نيازهاى اقتصادى مبلّغ ، چگونه تأمين مىگردد ؟

--> ( 1 ) . فرقان : آيه 57 . ( 2 ) . ر . ك : اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث : بخش هشتم / فصل سوم : عناوين حقوق اهل بيت ، نيز ، ر . ك : رهبرى در اسلام : ص 88 .