بحثى درباره مُزد تبليغ چنان كه گذشت ، سيره قطعىِ پيامبران خدا ، عدم درخواست مزد در برابر تبليغ بوده است . آنان به طور مكرّر و مؤكّد ، اعلام مىكردند كه در برابر تلاش‌هايى كه براى ابلاغ پيام‌هاى الهى مىكنند ، از مردمْ چيزى نمىخواهند . نخستين پيامبر اولو العزم ، نوح عليه السلام ، صريحا اعلام كرد كه خدماتش به جامعه ، رايگان است . پيامبران ديگر ، همچون : هود ، صالح ، لوط و شعيب عليهم السلام نيز بدين شيوه عمل مىكردند . امّا نكته در خور تأمّل ، اين است كه پيامبر اسلام ، به دستور خداوند متعال ، مكلّف شد كه به امّت اعلام كند : " لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . « 1 » در برابر آن ( تبليغ رسالت ) ، پاداشى از شما نمىخواهم ، مگر دوستىِ خويشاوندان " . و در پاسخ اين سؤال كه حكمت اين درخواست چيست ، به امر الهى توضيح مىدهد : " قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ . « 2 » بگو : " آنچه از شما به عنوان مزد [ رسالت ] خواستم ، به سود شماست . پاداش

--> ( 1 ) . شورا : آيه 23 . ( 2 ) . سبأ : آيه 47 .