كه بىگمان شكيبايى ، استوارگامى و ايستادگى بر سلامت دين ، دين‌مدارى راستين است و به راستى چه‌سان دقيق ، دشوار ، پيل‌افكن و . . . است . باب ششم : قرآن و حديث اين باب ، به آموزه‌هاى حكيمانه پيامبر خدا درباره قرآن و حديث ، اختصاص دارد . در فصل نخست از اين باب ، از قرآن سخن رفته است ؛ آيين‌نامه سلوك فردى و اجتماعى و مرام‌نامه دين اسلام ، سند حقّانيت دين و شامل برترين آموزه‌ها و معارف در بركشيدن انسان به مقصد اعلا و مقصود و الا . قرآن ، زيباترين سخن ، آموزش قرآن ، پاداش يادگيرى قرآن ، بايسته‌هاى حاملان قرآن ، تلاوت قرآن و آداب تلاوت آن ، گونه‌هاى قاريان ، بنياد و ريشه‌هاى معارف قرآن ، برترين آيه قرآن ، و اميد آفرين‌ترين آيه قرآن ، از جمله عناوينى است كه در اين فصل آمده است . به راستى چه تصويرى زيباتر و گوياتر از قرآن از زبانِ آورنده ، ابلاغ كننده و تقسير كننده آن وجود دارد ؟ جايگاه و والايى قرآن را بايد از پيامبر صلى اللّه عليه و آله شنيد و نيوشيد و به جان نشاند و از آن بهره گرفت كه در اين فصل ، گزارش شده است و آن گاه ، سخن از همتاى قرآن ، يعنى سنّت پيامبر صلى اللّه عليه و آله است و ترغيب به چنگ زدن بدان ، و تأمّل و تدبّر در حديث كه حكايتگر سنّت نبوى است و هشدار نسبت به " تكذيب پيامبر صلى اللّه عليه و آله " و راه‌هاى شناخت نقل‌هاى سَره از ناسره درباره سنّت نبوى . اين همه ، نشانگر آن است كه دست‌اندازى به ديگرگون‌سازى سنّت نبوى از همان روزگار پيامبر خدا آغاز شده بوده است . پيامبر صلى اللّه عليه و آله از يك سو هشدار مىدهد كه بر او دروغ نبندند و از سوى ديگر ، امّت را از اين جريان فسادگستر ، آگاه مىكند و در نهايت ، ملاك‌هاى شناخت سره از ناسره را بدانها مىنمايانَد .