محمد الريشهري
39
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
باب هفتم : تبيين دين ، شريعت و ويژگىهاى اسلام انبيا ، آورنده ، ابلاغ كننده ، گزارنده ، تفسير كننده و عينيت بخشنده به مجموعه قوانين و مقرّراتى هستند كه سلوك فردى و اجتماعى انسان را در واقعِ زندگى او رقم مىزنند ، او را از جهل ، جهالت ، زشتى و ناهنجارى مىرهانند و در صفحه ذهن و زندگى او ، آگاهى را مىگسترانند ، به رفتارش هنجار مىبخشند و سلوك او را سامان مىدهند . اين همه ، عنوان " دين " دارد ؛ چرا كه انبيا ، آورنده و ابلاغ كننده آناند و بنيادهاى همه آنها يكسان و ريشههايش همگون است . باب هفتم ، گزارش حكمتها و سخنانى از پيامبر صلى اللّه عليه و آله است كه نشانگر وحدت اديان ، همسويى شرايع و بيانگر اين حقيقت است كه تمام اديان ، يك هدف را نشانه رفتهاند . عنوان فصل يكم اين باب ، " دين " است با عناوينى چون : وحدت شرايع دين ، علل احكام بنيادين ، برانگيختن در جهت ژرفانگرى در دين ، حراست از دين و . . . . هشدار نسبت به تحميل پيشداورىها ، ذهنيتهاى گونهگون پيشساخته بر تفسير حقايق دين ، و در نهايت ، بازگويى آثار و بازتاب نظريهپردازى و افتا بدون شرايط لازم و آگاهىهاى شايسته ، و هشدار دادن نسبت به سخن گفتن در دين ، بدون فرا چنگ آوردن دانش و اطّلاعات شايسته در آن . عنوان فصل دوم ، " اسلام " است كه با عنوان " اسلام ، صراط مستقيم " آغاز مىشود و با گزارش آموزههاى نبوىِ نشانگر اين كه آيين اسلام و حقايق آن ، در گذرگاه زمان و در بستر تاريخ ، فراز مىآيند و با طرح اين ديدگاه كه هيچ انديشه ، جهانبينى و تفكّرى بر آن چيره نخواهد شد ، ادامه مىيابد ( الإسلامُ يَعلو و لا يُعلى عَلَيهِ ؛ « 1 » اسلام ، برتر است و آيينى برتر از آن نيست ) و آن گاه ، احاديثى گزارش
--> ( 1 ) كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 4 ص 334 ح 5719 .