سخن به ميان آمده وجستجوى عيب‌هاى مردم ، زشت شمرده شده وبر پوشاندن عيوب مردمان ، تأكيد شده است . آموزه ارجمند اين فصل ، توجّه دادن به اين نكته است كه هيچ انساني خالى از كاستى وتهى از عيب نيست ومردان شايسته وكسانِ نيك ، آنان‌اند كه توجّه به كاستىهاى خودشان ، آنان را از پرداختن به عيوب ديگران ، باز دارد و . . . . موضوعاتِ " آزمندى " وزشتى آن ، ريشه‌ها وآثار آن ، پرهيز دادن از آن وبيان پاداش كسى كه به چنگ افكندن بر حرام قدرت دارد ، امّا از آن تن مىزند ، " حسد " ونكوهش آن ، رابطه حسد وايمان ، خطرآفرينى حسد ، نشانه حسود وسپس موضوع " سوگند خوردن " ، نهى از سوگند خوردن به خداوند وآثار سوگند خوردن نابه‌جا ونادرست ، وپس از آن موضوع " شراب " وبررسى نقش آن در گسترش پليدىها وزشتىها ، فرجام شرابخواران وچگونگى حشر آنها در قيامت ، موضوع " خيانت " ونهى از آن ، گرچه درباره خائن باشد ، نشانه خائن وفرجام كار أو در فصول بعدى آمده است . فصل نوزدهم اين باب ، ويژه " ريا " است . نكوهش ريا ، اين كه عمل آميخته به ريا پذيرفته نمىشود ، بهشت بر رياكار ، حرام است وكار آميخته به ريا ، مقبول درگاه الهى نخواهد بود ، راه نجات از ريا ، فرجام كار رياكار ، نشانه‌هاى رياكار ، لزوم پرهيز از وسوسه در ريا وسرانجام ، جايگاه والاي پرستش نهاني خداوند ، از جمله عناوين اين فصل هستند . موضوعاتِ " ربا " وهشدار نسبت به انجام دادن آن ، بزرگى گناه ربا ، چگونگى حشر رباخواران ، " رشوه " وچگونگى آن واين كه رشوه ، كفر است وتفسيري از چگونگى أحوال رشوه دهندگان وگيرندگان ، موضوعات فصول بعدى اين باب‌اند . فصل بيست ودوم ، ويژه أحاديث درباره " زنا " وآثار زيانبار آن در جامعه