اين همه ، براي آن بوده وهست كه امّت بدانند زمام زندگى را به كسى بسپُرند كه شايستگى بردن جامعه را به سوى سرچشمه‌هاى نور داشته باشد ، وبه واقع ، يكسر ، هشدارى است براي اين كه انسان‌هاى به لحاظ فطرت تشنه " آب حيات " پيشوايى ، به " سراب " حيرت وسر در گمى گرفتار نيايند . از اين رو وبه لحاظ برخى سخنان سستْ بنياد درباره اين گونه أحاديث ، پس از گزارش آنها پژوهشى درباره اين روايات است نشانگر اين حقيقت كه آن پيشوايى كه انسان بايد به دنبال آن باشد ، كدام است وداراى چه ويژگىهايى است . پس از اين همه ، احاديثى از پيامبر خدا گزارش مىشود نشانگر اين كه پيشوا بايد " تعيين شده به وسيله خداوند " باشد وبه چه ويژگىها وخصلت‌هاى والايى آراسته باشد واز زشتىها وپلشتىها وهوا وهوس‌ها وخصلت‌هاى ناپسند پيراسته باشد واين كه چون زمام أمور را به دست گرفت ، عدالت را بگسترد وبا مردمان با مهر ، صميميت وصفا زندگى كند . بدين سان ، فصل هفتم اين بخش با عنوان " وظايف امام " به تبيين وتفصيل مسئوليت‌هاى پيشوا مىپردازد . روشن است امامي كه براي تحقّق بخشيدن به آموزه‌هاى الهى در جامعه " تعيين " شده ، اگر همراهى امّت را با خود نداشته باشد ، كارآمد نخواهد بود وصدايش پژواكى نخواهد داشت . پس پيشواى داراى آن ويژگىها ، بر امّت ، حقوقى دارد كه در فصل هشتم ، با عناوينى چون : أطاعت ، نصيحت ، بزرگدارى ، ارج‌گزارى و . . . گزارش شده است . سپس أحاديث نبوي درباره تعداد امامانِ پس از پيامبر صلى اللّه عليه وآله آمده است . در فصل نهم نيز با طُرُق مختلف ، روايات گونه‌گون وتعبيرهاى متفاوتِ رسيده درباره امامان ، مانند : " اثنا عشر أميرا " ، " إماما " ، و " وصيّا " آمده وفرجام اين فصل ، پژوهشى است درباره أحاديث نبوي مربوط به تعداد امامان عليهم السلام به لحاظ سند ، محتوا وفقه الحديث ، با گزارش آراى مختلف ، پرسش‌هاى مرتبط با ديدگاه پذيرفته شده