كه بىگمان شكيبايى ، استوارگامى وايستادگى بر سلامت دين ، دين‌مدارى راستين است وبه راستى چه‌سان دقيق ، دشوار ، پيل‌افكن و . . . است . باب ششم : قرآن وحديث اين باب ، به آموزه‌هاى حكيمانه پيامبر خدا درباره قرآن وحديث ، اختصاص دارد . در فصل نخست از اين باب ، از قرآن سخن رفته است ؛ آيين‌نامه سلوك فردى واجتماعي ومرام‌نامه دين اسلام ، سند حقّانيت دين وشامل برترين آموزه‌ها ومعارف در بركشيدن انسان به مقصد اعلا ومقصود والا . قرآن ، زيباترين سخن ، آموزش قرآن ، پاداش يادگيرى قرآن ، بايسته‌هاى حاملان قرآن ، تلاوت قرآن وآداب تلاوت آن ، گونه‌هاى قاريان ، بنياد وريشه‌هاى معارف قرآن ، برترين آية قرآن ، واميد آفرين‌ترين آية قرآن ، از جمله عناوينى است كه در اين فصل آمده است . به راستى چه تصويرى زيباتر وگوياتر از قرآن از زبانِ آورنده ، ابلاغ كننده وتقسير كننده آن وجود دارد ؟ جايگاه ووالايى قرآن را بايد از پيامبر صلى اللّه عليه وآله شنيد ونيوشيد وبه جان نشاند واز آن بهره گرفت كه در اين فصل ، گزارش شده است وآن گاه ، سخن از همتاى قرآن ، يعنى سنّت پيامبر صلى اللّه عليه وآله است وترغيب به چنگ زدن بدان ، وتأمّل وتدبّر در حديث كه حكايتگر سنّت نبوي است وهشدار نسبت به " تكذيب پيامبر صلى اللّه عليه وآله " وراه‌هاى شناخت نقل‌هاى سَره از ناسره درباره سنّت نبوي . اين همه ، نشانگر آن است كه دست‌اندازى به ديگرگون‌سازى سنّت نبوي از همان روزگار پيامبر خدا آغاز شده بوده است . پيامبر صلى اللّه عليه وآله از يك سو هشدار مىدهد كه بر أو دروغ نبندند واز سوى ديگر ، امّت را از اين جريان فسادگستر ، آگاه مىكند ودر نهايت ، ملاك‌هاى شناخت سره از ناسره را بدانها مىنمايانَد .