محمد الريشهري
39
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (عربى)
باب هفتم : تبيين دين ، شريعت وويژگىهاى اسلام أنبيا ، آورنده ، ابلاغ كننده ، گزارنده ، تفسير كننده وعينيت بخشنده به مجموعه قوانين ومقرّراتى هستند كه سلوك فردى واجتماعي انسان را در واقعِ زندگى أو رقم مىزنند ، أو را از جهل ، جهالت ، زشتى وناهنجارى مىرهانند ودر صفحه ذهن وزندگى أو ، آگاهى را مىگسترانند ، به رفتارش هنجار مىبخشند وسلوك أو را سامان مىدهند . اين همه ، عنوان " دين " دارد ؛ چرا كه أنبيا ، آورنده وابلاغ كننده آناند وبنيادهاى همه آنها يكسان وريشههايش همگون است . باب هفتم ، گزارش حكمتها وسخنانى از پيامبر صلى اللّه عليه وآله است كه نشانگر وحدت أديان ، همسويى شرايع وبيانگر اين حقيقت است كه تمام أديان ، يك هدف را نشانه رفتهاند . عنوان فصل يكم اين باب ، " دين " است با عناوينى چون : وحدت شرايع دين ، علل احكام بنيادين ، برانگيختن در جهت ژرفانگرى در دين ، حراست از دين و . . . . هشدار نسبت به تحميل پيشداورىها ، ذهنيتهاى گونهگون پيشساخته بر تفسير حقايق دين ، ودر نهايت ، بازگويى آثار وبازتاب نظريهپردازى وافتا بدون شرايط لازم وآگاهىهاى شايسته ، وهشدار دادن نسبت به سخن گفتن در دين ، بدون فرا چنگ آوردن دانش واطّلاعات شايسته در آن . عنوان فصل دوم ، " اسلام " است كه با عنوان " اسلام ، صراط مستقيم " آغاز مىشود وبا گزارش آموزههاى نبوىِ نشانگر اين كه آيين اسلام وحقايق آن ، در گذرگاه زمان ودر بستر تاريخ ، فراز مىآيند وبا طرح اين ديدگاه كه هيچ انديشه ، جهانبينى وتفكّرى بر آن چيره نخواهد شد ، ادامه مىيابد ( الإسلامُ يَعلو ولا يُعلى عَلَيهِ ؛ « 1 » اسلام ، برتر است وآيينى برتر از آن نيست ) وآن گاه ، احاديثى گزارش
--> ( 1 ) كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 4 ص 334 ح 5719 .