هنگامى كه خداوند بخواهد چيزى را بيافريند ، هيچ چيز مانع او نمىشود . 110 . انّ اللّه تعالى خلق خلقه في ظلمة فألقى عليهم من نوره فمن أصابه من ذلك النّور يومئذ اهتدى و من أخطأه ضلّ . خدا آفريده‌هاى خود را در تاريكى بيافريد و از نور خود بر آنان تاباند . هر كس كه در آن روز ، آن نور به دو رسيد ، هدايت يافت و هر كس از آن دور ماند ، گمراه شد . 111 . تفكّروا في الخلق و لا تفكّروا في الخالق فانّكم لا تقدرون قدره . دربارهء آفريده‌ها بينديشيد ، نه دربارهء خدا ! زيرا به كنه ذات او نمىتوانيد پى ببريد . 112 . تفكّروا في خلق اللّه و لا تفكّروا في اللّه فتهلكوا . دربارهء مخلوقات خدا بينديشيد و دربارهء ذات او تفكر نكنيد كه هلاك خواهيد شد . 113 . قال اللّه تعالى : و من أظلم ممّن ذهب يخلق خلقا كخلقي ؟ فليخلقوا حبّة أو ليخلقوا ذرّة أو ليخلقوا شعيرة . خداوند متعال مىفرمايد : ستم‌گرتر از كسى كه بخواهد آفريده‌اى مانند آفريده‌هاى من بسازد ، كيست ؟ محال است كه بتوانند دانه‌اى يا مورچه‌اى يا دانهء جوى بيافرينند .