آمرزش : المغفرة 114 . انّ من موجبات المغفرة بذل السّلام و حسن الكلام . از اسباب آمرزش ، سلام كردن و خوب سخن گفتن است . 115 . إنّ من موجبات المغفرة ادخال السّرور على أخيك المؤمن . از اسباب آمرزش ، خرسند ساختن برادر مؤمن خود است . 116 . حقيق بالمرء أن يكون له مجالس يخلو فيها و يذكر ذنوبه فيستغفر اللّه منها . شايسته است كه انسان گاهى خلوت كند و گناهان خود را به ياد آورد و از خدا آمرزش بخواهد . 117 . قال اللّه تعالى : من علم أنّي ذو قدرة على مغفرة الذّنوب غفرت له و لا أبالي ما لم يشرك لي شيئا . خداوند متعال مىفرمايد : هر كس كه بداند كه من قدرت آمرزش گناهان را دارم ، او را مىآمرزم و تا زمانى كه چيزى را شريك من نسازد ، از اين كار ابايى ندارم . 118 . لو أنّ العباد لم يذنبوا لخلق اللّه خلقا يذنبون ثمّ يغفر لهم و هو الغفور الرّحيم . اگر بندگان گناه نمىكردند ، خدا گروهى را مىآفريد كه گناه كنند تا آنان را بيامرزد ؛ زيرا او آمرزنده و رحيم است . 119 . ما علم اللّه من عبد ندامة على ذنب الّا غفر له قبل أن يستغفره . آن‌گاه كه خداوند پشيمانى بنده‌اى از گناهى را بداند ، پيش از آن كه او آمرزش بخواهد ، وى را مىآمرزد .