ابو القاسم پاينده (مترجم: واحد پژوهش نسيم كوثر)
28
نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى)
را مسخره مىكند و هر كس مسلمانى را بيازارد ، گناهش به اندازهء نخلستانها است . 82 . ساعات الأذى في الدّنيا يذهبن ساعات الأذى في الآخرة . ساعتهاى آزار ديدن در دنيا ساعتهاى آزار ديدن در آخرت را نابود مىكنند . 83 . كان على الطّريق غصن شجرة يؤذي النّاس فأماطها رجل فأدخل الجنّة . شاخهء درختى در راه ، مردم را آزار مىداد . مردى آن را دور كرد . پس وارد بهشت شد . 84 . كلّ موذ في النّار . هر آزار دهندهاى در جهنم است . 85 . من آذى مسلما فقد آذاني و من آذاني فقد آذى اللّه . هر كس مسلمانى را بيازارد ، مرا آزرده است و هر كس مرا بيازارد ، خدا را آزار داده است . 86 . نعّ الأذى عن طريق المسلمين . هر آزارى را از سر راه مسلمانان دور كن . 87 . ما يحلّ لمؤمن أن يشتدّ الى أخيه بنظرة تؤذيه . حلال نيست كه مؤمنى به برادر خود به تندى نگاه كند كه مايهء آزار او شود . 88 . من آذى المسلمين في طرقهم وجبت عليه لعنتهم . هر كس مسلمانان را در راههايشان بيازارد ، لعنت ايشان بر وى واجب است .