به نزد فريدون رفتند ، فريدون ايشان را از دور بديد كه آن پوست را بر نيزه كرده‌اند پس آن را به مُرْوا « 1 » بگرفت و با ديباى رومى و زر و گوهرهاى فراوان سرخ و زرد و بنفش بياراست و آن را درفش كاويانى نام نهاد . از آن پس هر كه به شاهى مىرسيد بر آن چرم بىارزش آهنگران ، گوهرهاى نويى مىآويخت . اين درفش را نام ديگر ، اختر كاويان شد - از آن روى كه همچون خورشيدى در دل شب تيره ، دلهاى مردمان

--> ( 1 ) - مُرْوا به پارسى به معناى فال نيك است .