من اندر پى طوس با پيل و گاه * به يارى بيايم به پشت سپاه تو از جنگ پيران مبر تاب روى * سپه را بياراى و زو كينه جوى چو هومان و نستيهن از پشت اوى * جدا ماند شد باد در مشت اوى گر از نامداران ايران نبرد * بخواهد بفرمان و زان بر مگرد چو پيران نبرد تو جويد دلير * مكن بد دلى پيش او شو چو شير بپيكار منديش ز افراسياب * بجاى آر دل روى ازو برمتاب چو آيد بجنگ اندرون جنگجوى * نبايد كه برتابى از جنگ روى بريشان تو پيروز باشى بجنگ * نگر دل ندارى بدين كار تنگ چنين دارم اوميد از كردگار * كه پيروز باشى تو در كارزار هميدون گمانم كه چون من ز راه * به پشت سپاه اندر آرم سپاه بريشان شما رانده باشيد كام * بخورشيد تابان برآورده نام ز كاوس و ز طوس نزد سپاه * درود فراوان فرستاد شاه بران نامه بنهاد خسرو نگين * فرستاده را داد و كرد آفرين [ سپاه آراستن خسرو ] چو از پيش خسرو برون شد هجير * سپهبد همى راى زد با وزير ز بس مهربانى كه بد بر سپاه * سراسر همه رزم بد راى شاه همى گفت اگر لشكر افراسياب * بجنباند از جاى و بگذارد آب سپاه مرا بگسلاند ز جاى * مرا رفت بايد همينست راى همانگه شه نوذران را بخواند * بفرمود تا تيز لشكر براند بسوى دهستان سپه بركشيد * همه دشت خوارزم لشكر كشيد نگهبان لشكر بود روز جنگ * بجنگ اندر آيد بسان پلنگ تبيره برآمد ز درگاه طوس * خروشيدن ناى رويين و كوس سپاه و سپهبد برفتن گرفت * زمين سم اسبان نهفتن گرفت تو گفتى كه خورشيد تابان بجاى * بماند از نهيب سواران بپاى دو هفته همى رفت زان سان سپاه * بشد روشنايى ز خورشيد و ماه پراگنده بر گرد كشور خبر * ز جنبيدن شاه پيروز گر چو طوس از در شاه ايران برفت * سبك شاه رفتن بسيچيد تفت ابا ده هزار از گزيده سران * همه نامداران و كنداوران بنزديك گودرز بنهاد روى * ابا نامداران پرخاش جوى ابا پيل و با كوس و با فرّهى * ابا تخت و با تاج شاهنشهى هجير آمد از پيش خسرو دمان * گرازان و خندان و دل شادمان ابا خلعت و خوبى و خرّمى * تو گفتى همى برنوردد زمى چو آمد بنزديك پرده سراى * برآمد خروشيدن كرّ ناى پذيره شدندش سران سر بسر * زمين پر ز آهن هوا پر ز زر چو خيزد بچرخ اندرون داورى * ز ماه و ز ناهيد و ز مشترى بياراست لشكر چو چشم خروس * ابا زنگ زرين و پيلان و كوس چو آمد بر نامور پهلوان * بگفت آنچ ديد از شه خسروان نوازيدن شاه و پيوند اوى * همى گفت از رادى و پند اوى