مقدمهء دوم : دربارهء گريستن بر حسين عليه السلام گريستن و مرثيه‌خوانى بر امام حسين عليه السلام از باب پيروى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و خاندان پاكش ، مستحب مؤكّد و از لوازم ايمان به پيامبر صلى الله عليه و آله است . سيّد شرف الدّين عاملى در مقدمهء كتاب « المجالس الفاخره » گويد : « به مقتضاى اصل عملى ، گريه ، مرثيه‌خوانى ، ذكر مناقب و مصائب و به سوگ‌نشستن بر همهء درگذشتگان مؤمن و دادن خيرات و مبرّات به نيابت آنان مباح است . هيچ دليلى بر خلاف اين اصل وجود ندارد ، بلكه رفتار و گفتار پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان نيز آن را تأييد مىكند . حتّى از برخى روايات ، مستحب‌بودن اين كارها نيز به‌ويژه در صورتى كه متوفّا ، داراى آثارى سودمند باشد استفاده مىشود . اين امر با مبانى مدنيّت و اصول عمران نيز مطابقت دارد . زيرا بزرگداشت شايستگان موجب تشويق ديگران است و اداى حقوق آنها سبب افزايش نظايرشان مىشود ؛ و ذكر اخبار مربوط به آنان جهانيان را به پيروى از آنان رهنمون مىگردد . يادمان مصايبى كه پيشوايان در راه تعالى ملّت مىكشند ، روح ايمان و هدايت را در آنان بر مىانگيزد و مردم را سرسپرده و دلبردهء آنان مىگرداند ، هر چند روزگارى دراز بر آن گذشته باشد . در اين زمينه پنج موضوع در خور بررسى است ؛