سرور دين باقى خواهد بود ، و از اقارب غير ذرّيه به آن دستور كه شارع حقيقى خود فرموده‌اند . و از استثناء « إلّا سببي وإلّا نسبي » كه استثناء متّصل است غير منقطع سبب اتّصال اين صله و نسب و انقطاع آن از آيهء ( فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ ) واضح و معلوم است ، و به لفظ تأكيد « إنّ رحمي » در مقابل قول « وزعم أنّ قرابتي لا تنفع » رغماً لأنف القائل الزاعم مبالغه در عدم انقطاع اين رعايت ، و تأكيد اتّصال به آن در دنيا و آخرت مژده‌اى است براى ذرّيه و اقارب آن سرور دين و دنيا در دارين ، لمؤلّفه : مژده گر اين است كه ما ديده‌ايم * در نظر اهل جهان ديده‌ايم و از اين حديث صحيح « تعلّموا أنسابكم تصلوا أرحامكم » كه امر به تعلّم نسب فرموده‌اند تا آن كه مترتّب شود صلهء رحم بر او ، مستفاد مىشود كه آن سرور به هر كس كه بايد رعايت قرابت نمود مىفرمايند ، و اين سعادت نسبت به هر كه فايض باشد متكفّل احوال او مىشوند ، لمؤلّفه : مجنون توام خانه به صحرا دارم * و از اشك كنار جوى دريا دارم ترسم كه تو را به من نباشد يارى * گر تو زمنى من ز كه پروا دارم و در بعضى از كتب سلف در باب رعايت صلهء رحم نوشته‌اند : كه وصل پيوند و پيوستن ، وهو ضدّ الهجر ، و پيوند كردن جامه ، و بينهما ، وصلة ، أي : اتّصال . ورحم ، به معنى قرابت و خويشى آمده است ، پس صلهء رحم ضدّ قطيعهء رحم است ، و مراد به صلهء رحم تحقّق و حصول امرى است كه چون به حسب عرف و عادت آن امر را بجا آرند از صفت ذميمهء قطيعهء رحم ايمن باشند ، و اين امرى است كه بر كافّهء ناس لازم است رعايت آن .