اولاد اولاد على المذاهب المذكورة خواهد بود مگر به قرينهء صريحه . وذرّيه بضمّ ذال در لغت به معنى نسل و فرزندان است بطناً بعد بطن ، پس بر متعارف عام واصطلاح كلام شامل جميع اولاد خواهد بود الى انقراض العالم ، و اگر مخالفى از روى نفاق منع اين اتّفاق نمايد فايده ندارد ، به جهت آن كه شمول ذرّيه بر جميع اولاد را از آن گذشته لغتاً و عرفاً كه توجيه توان كرد ، مگر قرينهء صريحه باشد كه خصوص جمعى خاص از ذرّيه منظور باشد . وعترت بكسر عين در كتب لغت به معنى خويشان يا نزديگان از ايشان است ، چنانچه ابن اثير در نهايه ايراد نموده : وفي الحديث « خلّفت فيكم الثقلين كتاب اللَّه وعترتي » عترة الرجل : أخصّ أقاربه ، وعترة النبي صلى الله عليه و آله بنو عبدالمطّلب ، وقيل : أهل بيته الأقربون ، وهم أولاده وعلي وأولاده ، وقيل : عترته الأقربون والأبعدون منهم . تا قول او كه گفته است : والمعروف المشهور أنّ عترته أهل بيته الذين حرمت عليهم الزكاة « 1 » . و در اين مقام كلام طويل بود به قدر حاجت اكتفا شد . و در قاموس اللغه در بيان عترت واقع است : و نسل الرجل ورهطه وعشيرته الأدنون « 2 » . و من بعد نيز بيان معنى عترت و اهل و غيره به وجه اوفى مذكور مىشود .

--> ( 1 ) نهايهء ابن اثير 3 : 177 . ( 2 ) قاموس فيروزآبادى 2 : 84 .