ضعيفه كه به مراتب اقوا از اين خبرند كه در مذمّت بعضى از روات رسيده ، علما طرح كردند و اعتنا ننمودند . و ثانيا : معارض است با خبرى كه اقواست از آن خبر ، چنان‌چه شيخ كلينى در كافى روايت كرده به اسناد خود از احمد بن أبى خالد غلام ابى جعفر ، يعنى حضرت جواد عليه السّلام ، كه او حكايت كرده كه آن حضرت او را گواهى گرفت براين وصيت كه نسخه شده : شهادت مىدهد احمد بن ابى خالد غلام يا آزاد كردهء ابى جعفر عليه السّلام ، به درستى كه ابا جعفر محمّد بن على بن موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب ، گواهى گرفت او را كه آن‌جناب وصى قرار داد على پسرش را بر نفس خودش و خواهرانش ، و قرار داد امر موسى را هنگامى كه بالغ شد با خودش ، و قرار داد عبد اللّه ابن مشاور « 1 » را قيم بر تركهء خود از مزارع و اموال و مصارف آنها و بندها و غير آنها ، تا چون على بن محمّد بالغ شود ، و برگرداند عبد اللّه بن مشاور در روز بلوغ به سوى او كه خود رسيدگى نمايد به امور خود و خواهرانش ، و بگرداند امر موسى را به سوى خودش ، يعنى بعد از بلوغ كه رسيدگى كند به كارهاى خود بعد از عبد اللّه « 2 » و على بن محمّد ، بر همان شرطى كه پدر ايشان يعنى حضرت جواد عليه السّلام كرده در املاكى كه وقف نموده آنها را ، يعنى حضرت هادى عليه السّلام و موسى ، تصرّف كنند در موقوفات آن

--> ( 1 ) مساور با سين و شين هردو ديده شده ، و در اينجا مضبوط نيست « منه » در كافي : مساور . ( 2 ) چون موسى از حضرت هادى عليه السّلام كوچك‌تر بود ، پس مدّتى اموال و موقوفات متعلّقهء به او در دست عبد اللّه بود ، و چون حضرت بالغ شد در دست آن جناب بود ، پس متصرّف موسى در آنها بعد از تصرّف آن‌دو خواهد بود « منه » .