كارچه « 1 » از براى او از ورثهء مزاحم بن على اشعرى بخريدند ، و بيست هزار درهم از براى او قسمت كردند و به دو دادند . و از غير ابى على روايت است : كه چون عرب به قم به ابى جعفر موسى بن محمّد بن على بن موسى عليهم السّلام پيغام فرستادند كه تو از همسايگى ما بيرون بايد رفت ، او برقع از روى برانداخت ، و ايشان او را بشناختند ، پس محمّد گفت : همّت و اعتقاد ايشان محقّق شد ، و اين سراى و سهام و اموال به دو دادند . پس موسى بن محمّد بن على بن موسى عليهم السّلام قصد عبد العزيز بن دلف كرد ، و عبد العزيز او را اعزاز و اكرام كرد ، و خلعتها و مركبها بخشيد ، و وظيفهء ساليانه معين كرد ، چنان‌چه ياد كرده شد . و بعد از آن به قم مراجعت نمود ، و ديگرباره اهل قم او را اعزاز و اكرام كردند ، و از دنيا ممتّع و مرفّه گردانيدند ، چنان‌چه مستغنى شد ، بعد از آن او را احتياج نبود كه به شهرهاى ديگر رود به جهت وجه معاش ، و به قم املاك خريد ، و آب و زمين پيدا كرد و متوطّن شد ، و بعد از او خواهرش زينب و امّ محمّد و ميمونه دختران محمّد بن على عليهما السّلام در طلب او از كوفه به قم آمدند . تا اين‌كه مىگويد : و موسى بن محمّد به قم مقيم بود ، و از آنجا به جاى ديگر نرفت ، تا آنگاه كه او را وفات رسيد ، در شب چهارشنبه روز آخر ماه دى هشت روز از ماه ربيع الآخر مانده سنهء دويست و نود و شش هجريه ، و او را در سرائى كه معروف بود به دو كه اليوم مشهور است به مشهد او دفن گرديد ، و در قديم آن سراى معروف بوده است به محمّد بن الحسن بن ابى خالد اشعرى ملقّب به شينوله ، و اوّل كسى را كه به دين سراى دفن كردند موسى بن محمّد بن على بن

--> ( 1 ) اين هرسه قريه از قراى طبرش است كه حال او را تفرش مىگويند « منه » .