جواب : چون‌كه امام به صورت اعلام به مبرقع فرموده بود كه به دادن متوكّل و به گفتهء او مهما امكن شراب نخورى قطع نظر از گناه ، غرضش در اين هتك حرمت و نشر فضيحت تو مىباشد ، پس مبرقع عرض نمود : كه هرگاه سلطان ظالم جبّار مرا از مدينه براى الزام اين امر طلبيده احتراز از آن چگونه ممكن مىباشد ؟ پس آن حضرت وقتى كه جواب مبرقع اقوا ديد به مورد وعده اين كلام را كه « أما انّ هذا مجلس لا تجتمع أنت و هو عليه أبدا » فرمود ، و حق تعالى وعدهء آن حضرت را فورا انجاز نمود ، اشكالى لازم نمىآيد ، چه ردّ كلام وقتى لازم مىآيد كه اختيارى مىبود ، يا مىخورد مبرقع امر اجبارى جبّار به عذر نزد آن حضرت نقل كرد . مع ذلك ما مىگوييم : كه غير چهارده معصوم عليهم السّلام كسى معصوم نمىباشد ، و غير معصوم جايز الخطا مىباشد ، امّا امامزاده‌ها به موجب آيات و حديث مسطورهء سابقهء متواتره معفو و موفّق بالتوبه ضرور مىباشند ، و لكن مبرقع در قول اينجا خطا نكرد ، و نه قبح فعل او از او واقع شد ، تبصّر تدبّر . تنبيه : جماعتى از اعلام تقديم و زيادهء تعظيم و توقير به سادات رضويه مىدانند و مىكنند ، چنان‌چه شهيد و صاحب كشف الغطا و صاحب الجواهر تصريح به آن كردند : و ليس بالبعيد تقديم الرضوي ، ثمّ الموسوي ، ثمّ الحسني ، ثمّ الحسيني ، و تقديم كلّ من كان علاقته بالأئمّة أكثر « 1 » . يعنى : بلا استبعاد تقديم رضوى بر همهء سادات مىباشد ، پس از آنها موسوى ، پس از آنها حسيني و حسنى ، و تقديم هركس كه علاقهء او به ائمّه اكثر باشد .

--> ( 1 ) جواهر الكلام 16 : 105 ، از كشف الغطاء نقل نموده .