از سيزده معصوم ثابت و منضبط مىباشد ، پس هركه منصوص بالقول و الفعل بر دعوا باشد امامت و سيادت و نبوّت و ابوّت و صداقت آنها في بينهم بعلم اليقين بل بحقّ اليقين ثابت و واضح گرديد . اشكال : دوازده معصوم عليهم السّلام مع فاطمه عليها السّلام بلا شك اولاد رسول‌اند ، امّا على بن أبى طالب عليه السّلام چگونه در اولاد و عترت و ذرّيهء رسول تواند شد ؟ چه معلوم است كه آن حضرت ولد عبد اللّه ، و على از ابو طالب است ، بلى از بنى اعمام است ، و ادخال او در آن خلاف واقع مىباشد ؟ جواب : بدان‌كه امّت را خلافى نيست ، بل اجماع است كه على از آل و اهل بيت محمّد صلّى اللّه عليه و إله ، و اوّل و سيّد آنهاست ، مختصر به دو دليل : أوّلهما : اجماع امّت است كه آيهء تطهير إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً « 1 » دو دفعه نازل شد ، يكى در يوم مباهله ، ديگر مرتبه در خانهء امّ المؤمنين حضرت امّ سلمه ، و آن حضرت على و فاطمه و حسنين عليهم السّلام را زير عبا گرفته ، پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله دست برداشته دعا كرد كه بار خدايا براى هر نبى آلى و اهلى مقرّر مىباشد ، و هؤلاء أهل بيتي و خاصّتي ، فأذهب عنهم الرجس و طهّرهم تطهيرا « 2 » . يعنى : همين چهار تن كه زير عباى من‌اند اهل بيت و خواص من‌اند ، از اينها دور گردان مادهء جميع انواع پليدى و معاصى را ، و پاك گردان اينها را پاك گردانيدنى ، حضرت امّ سلمة در آن‌وقت ارادهء ادخال سر خود تحت عباى آن حضرت نموده ، عرض كرد كه من هم از اينان‌ام ؟ آن حضرت سر عبا را از دستش گرفته فرمود : كه نه و تو به مكان خود از ازواج رسولى ، عاقبت تو به خير است ، و

--> ( 1 ) سورهء احزاب : 33 . ( 2 ) احقاق الحق 9 : 33 و 38 و 356 .