موسيقى مسألهء موسيقى و غنا مسألهء مهمى است اگر چه غنا حدودش روشن نيست . « غنا » ضرب المثل مسائلى است كه فقها و اصوليّين به عنوان موضوعات « مجمل » يعنى موضوعاتى كه حدودش مفهوم و مشخص نيست به كار مىبرند . مىگويند : در مواردى اصل برائت جانشين مىشود ، مثلا در مورد فقدان نصّ ، اجمال نصّ ، تعارض نصّين و شبههء موضوعى ؛ و وقتى مىخواهند مثال به اجمال نصّ بزنند همين غنا را ذكر مىكنند . ولى البتة قدر مسلَّمى در غنا هست و آن اين است : آوازهايى كه موجب خفّت عقل مىشود ، يعنى شهوات را آنچنان تهييج مىكند كه عقل به طور موقّت از حكومت ساقط مىشود ، و همان خاصيّتى را دارد كه شراب يا قمار داراست . تعبير « خفّت عقل » هم تعبير فقها و از جمله شيخ انصارى است . آنچه مسلَّم است اين است كه اسلام خواسته است از عقل انسان حفاظت و حراست كند ، و عمل هم نشان داده كه مطلب از همين قبيل است . چندى پيش در روزنامه در مورد زن و شوهرى نوشته بود كه كارشان به طلاق و محكمه كشيده است . شوهر مىخواست زن خود را طلاق دهد به اين دليل كه مىگفت زن من با وجود اينكه عهد كرده بود كه هيچ وقت در مجالس در حضور مردان بيگانه نرقصد معذلك در يك عروسى رقصيده . زن ، گفتهء او را تصديق ، و اضافه كرده بود كه چون خوب رقص مىداند ، وقتى در آن مجلس آهنگى نواختند آنچنان تحت تأثير قرار گرفته كه بى اختيار برخاسته و شروع به رقص كرده است .