( 28 ) گفتارى از محمّد معصوم شيرازى « 1 » قدس سره ( م 1344 ) در تحقيق معنى غناست لغةً و عرفاً راقم گويد عبارت لغويين و فقها در معنى غنا مختلف است . در مصباح اللغة مذكور است كه « الغناء الصوت » . « 2 » و از بعضى نقل شده كه گفته اند : « مَدُّ الصوت » . « 3 » و ابن اثير در نهايه مىگويد : « و كلُّ مَن رَفَعَ صوته و والاه فصوته عند العرب غناء » . « 4 » و جوهرى مىگويد : « الغناء بالكسر من السَماع » « 5 » و در مادهء سمع مىگويد : « و المستمعة المغنيّة » . « 6 » .

--> « 1 » طرائق الحقائق ( از محمّد معصوم شيرازى ، به كوشش محمد جعفر محجوب ، تهران ، كتابخانهء سنائى ، تاريخ مقدمهء مصحح 1318 ش ) ، ج 1 ، ص 481 475 « 2 » المصباح المنير ، ج 2 ، ص 455 ، « غنن » « 3 » مرحوم نراقى در مستند الشيعه ( ج 2 ، ص 340 ) اين معنى را بدون اينكه به قائل معينى اسناد دهد ، نقل كرده است . و نيز رك : المكاسب ، ج 1 ، ص 291 « 4 » النهاية ، ج 3 ، ص 391 ، « غنا » « 5 » الصحاح ، ج 4 ، ص 2449 ، « غنى » « 6 » الصحاح ، ج 3 ، ص 1232 ، « سمع »