( 26 ) كفتارى از ميرزا ابو الفضل تهرانى « 1 » قدس سره ( م 1316 ) . . . امّا غنا ؛ اجماع علماى اماميّه بر حرمت اوست فى الجمله و در كافى سند به محمّد بن مسلم مىرساند كه حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « غنا ، خداى وعدهء آتش بر او كرده و اين آيت مبارك تلاوت كرده * ( « وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ الله بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ » ) * » . « 2 » خلاصه معنى اينكه بعض مردم لهو حديث را مىخرند و طالبند تا مردم را از راه دين خدا بى علم گمراه كنند و راه خدا را استهزا مىكنند . اينچنين مردم براى ايشان در آخرت عذابى است خوار كننده و در اينجا لهو الحديث را به غنا تفسير فرموده اند و اين معنى فى الجمله در اخبار اهل البيت ممكن است دعوى تواتر او شود . و در بعض اخبار « قول زور » تفسير به او شده « 3 » و حقيقت غنا همان صوت لهوى است خواه با ترجيع باشد يا از تقطيع صوت و موزون كردن او حاصل شود چنانچه در لحن مشهور به تصنيف و نوحه هاى موازن او . . .

--> « 1 » شفاء الصدور في شرح زيارة العاشوراء ( از حاج ميرزا ابو الفضل طهراني ، تصحيح سيد على موحّد ابطحى ، ناشر : مؤلف ، قم ، 1409 ق ) ج 2 ، ص 306 309 « 2 » الكافي ، ج 6 ، ص 430 ، باب الغناء ، ح 4 « 3 » الكافي ، ج 6 ، ص 435 ، باب النرد و الشطرنج ، ح 2 و ص 436 ، ح 7 و ص 431 ، باب الغناء ، ح 1 ؛ معانى الأخبار ، ص 439 ؛ تفسير القمى ، ج 2 ، ص 84