صاحب حرصى كه از دنيا سير نشود « 1 » . و به سند ديگر از آن حضرت منقول است : هركه بنا كند بنائى را از براى ريا و سمعه ، حق‌تعالى در روز قيامت آن خانه را تا هفتم طبقهء زمين طوقى كند از آتش و در گردن او افكند ، و او را در جهنّم اندازد ، صحابه گفتند : يا رسول اللّه چگونه است بنا كردن به ريا و سمعه ، فرمود : آن است كه زياده از قدر حاجت بنا كند براى مباهات و مفاخرت بر ديگران « 2 » . و نهى فرمود از اينكه كسى از روى خيلا و تكبّر راه رود ، و فرمود : هركه جامه‌اى بپوشد و در آن جامه تكبّر كند خدا او را از كنار جهنّم فرو برد و قرين قارون باشد در جهنّم ؛ زيرا او اوّل كسى است كه خيلا و تكبّر كرد ، و به سبب آن خدا او را و خانه‌اش را به زمين فرو برد ، و هركه اختيال كند به خدا منازعه كرده است در جبروت خدا ، و فرمود : هركه بغى و تطاول كند بر فقيرى يا او را حقير شمارد ، حق‌تعالى او را حشر نمايد در روز قيامت به قدر مورچه‌هاى ريزه به صورت آدم تا داخل جهنّم شود « 3 » . مصباح سوّم در علاج تكبّر است بدان كه علاج تكبّر چند چيز مىشود : اوّل : به تفكّر در دنائت اصل خود و عاقبت خود ، و خسّت احوال و تزلزل بنيان

--> ( 1 ) بحار الانوار 73 / 237 ح 45 . ( 2 ) بحار الانوار 76 / 149 ح 4 . ( 3 ) امالى شيخ صدوق ص 384 ب 66 .