العلامة المجلسي
384
عين الحيات ( فارسى )
روزى را كراهت كسى كه نخواهد ، و اگر كسى از روزى بگريزد چنانچه از مرگ مىگريزد ، هرآينه روزى او را دريابد چنانچه مرگ او را درمىيابد ، بعد از آن فرمود : حقتعالى به عدالت خود روح و راحت و شادى را در يقين و رضا قرار داده است ، و اندوه و حزن را در شك و آزردگى از قضاهاى الهى مقرّر فرموده است « 1 » . و فرمود : عمل اندكى كه بر آن مداومت نمايند با يقين بهتر است از عمل بسيارى كه بر غير حالت يقين باشد « 2 » . و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه : هيچيك از شما مزّه ايمان را نمىيابد مگر آنكه بداند آنچه به او مىرسد از نعمت و بلا و غير آن چون مقدّر شده است البتّه از او درنمىگذرد ، و آنچه از او مىگذرد به او نمىرسد ، چون مقدّر نشده است ممكن نيست كه به سعى او يا ديگران به او برسد ، و ضرر رساننده و نفع رساننده خداست « 3 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در زير ديوار شكستهء خم شدهاى نشسته بودند ، و در ميان مردم حكم مىفرمودند ، شخصى به آن حضرت گفت : اين ديوار شكسته است در زير آن منشينيد ، حضرت فرمود : هركس را اجلش حفظ مىكند ، پس چون حضرت امير المؤمنين عليه السّلام برخاست ، و از زير ديوار بيرون آمد ، ديوار فرود آمد ، حضرت صادق عليه السّلام فرمود : جدّم از اين باب كارها بسيار مىكردند ، و اين است مرتبهء يقين « 4 » . و از سعيد بن قيس منقول است كه : در جنگ گاه نظر كردم شخصى را ديدم دو
--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 57 ح 2 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 57 ح 3 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 58 ح 4 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 58 ح 5 .