نمىشود مگر آنچه من اراده نموده‌ام « 1 » . و به سندهاى معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : حق سبحانه و تعالى فرموده است : هركه راضى به قضاى من نيست ، و به تقديرات من ايمان ندارد ، خدائى به غير از من طلب نمايد « 2 » . و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است : كسى كه به قسمت خدا راضى شود بدنش به راحت مىافتد « 3 » . و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه : دنيا را به نوبت و به اندازه قسمت كرده‌اند ، پس آنچه از براى تو مقرّر كرده‌اند هرچند ضعيف باشى به تو مىرسد ، و آنچه از بلاها بر تو مقرّر شده است به قوّت خود دفع نمىتوانى كرد ، و هركه قطع كند اميد خود را از آنچه از او فوت شده است بدنش به راحت مىافتد ، و هركه به روزى خدا راضى شود پيوسته خوشحال و چشم روشن مىباشد « 4 » . و از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : بنده در ميان بلا و قضا و نعمت الهى است ، پس در بلاى خدا صبر بر او واجب است ، و در قضاى خدا تسليم و رضا واجب است ، و در نعمت خدا شكر واجب است « 5 » . و بدان كه احاديث در فضيلت اين خصال حميده ، و تحريص و ترغيب بر اينها بسيار است ، و مجملى از تحقيق معانى اينها لازم است . بدان كه توكّل عبارت از آن است كه آدمى امور خود را به پروردگار خود بگذارد ،

--> ( 1 ) بحار الانوار 71 / 138 ح 24 . ( 2 ) بحار الانوار 71 / 139 ح 25 . ( 3 ) بحار الانوار 71 / 139 ح 27 . ( 4 ) بحار الانوار 71 / 139 ح 29 . ( 5 ) بحار الانوار 71 / 142 ح 35 .