جائى كه نه سرما به او ضرر مىرسانيد و نه گرما ، و در آنجا او را روزى داد ، ديگر از آنجا بيرون آورد او را و روزى به قدرت كفايت او از شير مادر براى او جارى گردانيد كه موجب تعيّش و قوّت و نشو و نماى او گردد ، و او را در اين حال حيله و قوّتى نبود ، و باز چون از شيرش باز گرفتند پدر و مادر را بر او مهربان كرد ، و از كسب پدر و مادر روزى را براى او مقرّر فرمود كه با نهايت مهربانى و شفقت صرف او نمايند ، و او را بر خود اختيار كنند . تا آنكه چون بزرگ شد و عاقل شد و قدرت بر كسب و روزى بهم رسانيد كار را بر خود تنگ گرفت ، و گمانهاى بد به پروردگار خود برد ، و حقوق خدا را در مال خود انكار كرد و ادا ننمود ، و روزى را بر خود و بر عيالش تنگ گرفت از ترس اينكه مبادا روزى بر او تنگ شود ، و يقينش سست شد به عوض دادن خدا آنچه را در راه او صرف نمايد در دنيا و آخرت ، پس چنين بنده بد بنده‌اى است اى فرزند « 1 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : شيطان گفت پنج كسند كه مرا در باب ايشان چاره و حيله‌اى نيست ، و ساير مردم در قبضهء منند : كسى كه به خدا متوسّل شود به نيّت درست ، و در جميع امور خود بر او توكّل نمايد ، و كسى كه تسبيح و ذكر خدا در شب و روز بسيار كند ، و كسى كه از براى برادر مؤمن بپسندد آنچه را از براى خود مىپسندد ، و كسى كه چون مصيبتى به او برسد جزع نكند ، و كسى كه به قسمت خدا راضى باشد ، و از براى روزى غم نخورد « 2 » . و به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : حضرت صادق عليه السّلام احوال يكى از اصحاب خود را پرسيدند ، اهل مجلس گفتند : بيمار است ، حضرت

--> ( 1 ) بحار الانوار 71 / 136 ح 17 . ( 2 ) بحار الانوار 71 / 136 ح 18 .