صادق عليه السّلام را ديد كه نماز مىخواند ، حضرت را نشناخت به حضرت گفت : تو هميان مرا برداشته‌اى ؟ حضرت فرمود كه : چقدر زر در آن هميان بود ؟ گفت هزار دينار ، حضرت او را به خانه بردند و هزار دينار به او دادند ، آن مرد چون به خانهء خود برگشت هميان زر خود را يافت برگشت و به خدمت حضرت آمد به عذرخواهى و زر را پس آورد ، حضرت فرمود : چيزى كه از دست ما بدر رفت ديگر به دست ما برنمىگردد ، بعد از آن آن مرد پرسيد كه اين بزرگوار حميده اطوار كيست ؟ گفتند : جعفر صادق عليه السّلام است ، گفت ، چنين كارى كار مثل اوست « 1 » . و حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام در كظم غيظ و حلم مشهور آفاق گرديد ، و اخبار مكارم اخلاقش به مسامع خاصّ و عام رسيده ، و هريك از ائمّهء ما صلوات اللّه عليهم به جميع محاسن شيم و محامد خصال مقبول خاصّ و عام بوده‌اند ، و دوست و دشمن به جميع كمالات ايشان معترفند ، و آب درياها اگر مداد شوند از عهدهء ذكر فضائل ايشان بيرون نمىتوانند آمد ، و انشاء اللّه اگر اجل مهلت دهد در خاطر هست كه كتابى در بيان سير و سنن ايشان نوشته شود . و غرض از ذكر اين چند حديث اين بود كه ملاحظه نمائى پيشوايان تو كه زبدهء مكنوناتند در حلم و بردبارى و شكستگى چگونه بوده‌اند ، و با خلق به چه نحو سلوك مىكرده‌اند ، تا تو هم به ايشان تأسّى نمائى ، و باد نخوت و غرور را از سر بدر كنى ، و گول شيطان نخوريم ما و تو كه حرمت خود را نگاه مىبايد داشت ، و علم را خفيف نمىبايد كرد ، و فلان عمل مناسب شأن ما نيست ، و اهانت فلان مؤمن موجب نقص قدماست ، نعوذ باللّه من وساوسه و شروره .

--> ( 1 ) بحار الانوار 47 / 23 - 24 .