و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : هيچ جبّارى نيست مگر آنكه با او مؤمنى مىباشد كه خدا به سبب آن مؤمن دفع ضرر آن جبّار از شيعيان مىنمايد ، و بهرهء آن مؤمن در آخرت كمتر از جميع مؤمنان خواهد بود به سبب مصاحبت آن جبّار « 1 » . و به سند معتبر از حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام منقول است كه : خدا را با پادشاهان دوستان مىباشد كه به سبب ايشان دفع ضرر از دوستان خود مىنمايد « 2 » . سوّم : آنكه به قصد هدايت ايشان اگر قابل هدايت باشند به نزد ايشان برود كه شايد يكى از ايشان را هدايت نمايد ، يا عبرت از احوال ايشان بگيرد . چنانچه به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حضرت لقمان به خانهء قضات و پادشاهان و امرا و سلاطين مىرفتند ، و ايشان را موعظه مىكردند ، و بر ايشان ترحّم مىكردند به سبب بلائى كه ايشان به آن مبتلا گرديده‌اند ، و دل به اعتبارات فانى دنيا بسته‌اند ، و عبرت از احوال ايشان مىگرفتند ، و از اطوار ايشان چيزى چند اخذ مىنمودند كه به آن غالب مىشدند بر نفس و مجاهده با هوا و خواهشهاى نفس مىكند . اى عزيز بدان كه وجوهى كه مذكور شد با وجوه ديگر كه ذكرش موجب طول كلام است ، گاه باشد كه غرض واقعى آدمى است ، و اكثر اوقات نفس غرضهاى فاسد و خيالات باطل خود را از محبّت جاه و عزّت و اعتبار و مال و منصب را به اين صورتها در نظر آدمى درمىآورد ، و آدمى را فريب مىدهد ، و گمان مىكند كه

--> ( 1 ) فروع كافى 5 / 111 ح 5 . ( 2 ) فروع كافى 5 / 112 ح 7 .