و به خود واگذارد ، و اگر چيزى از دنياى او به دستش آيد حق‌تعالى بركت را از آن چيز بردارد ، و هرچه را از آن مال در حج و عمره و بنده آزاد كردن صرف نمايد او را ثواب ندهد « 1 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : هركه اعانت نمايد ظالمى را بر مظلومى ، پيوسته حق‌تعالى از او در غضب و خشم باشد تا دست از آن بردارد « 2 » . جدول هفتم در بيان جهتى چند است كه به آن جهات به خانهء حكّام و امرا مىتوان رفتن بدان كه گاه هست كه معاشرت با ايشان و تردّد كردن به خانه‌هاى ايشان واجب مىشود به سببى چند : اوّل : تقيّه چنانچه سابقا مذكور شد ، پس اگر كسى از نديدن ايشان خوف ضرر نفس يا مال يا عرض داشته باشد ، براى دفع آن ضرر ديدن ايشان لازم است ، و حضرات ائمّهء معصومين صلوات اللّه عليهم به خانهء خلفاى بنى اميّه و بنى عبّاس عليهم اللعنه و منسوبان ايشان به تقيّه تردّد مىنموده‌اند ، و ملايمت و مدارا با ايشان مىفرموده‌اند . دوّم : آنكه به قصد اين رود كه دفع ضررى از مظلومى بكند ، يا نفعى به مؤمنى برساند ، و به اين سبب نيز گاهى واجب و لازم مىشود ، چنانچه احاديث گذشت

--> ( 1 ) بحار الانوار 75 / 371 - 372 ح 15 . ( 2 ) بحار الانوار 75 / 373 ح 22 .