شده ، پس هرگاه آن نقشهاى مركب و لوح و كاغذى كه بر آن نقش بسته ، و جلدى كه مجاور آنها گرديده ، با اينكه پست‌ترين ظهورات اوست ، آن‌قدر حرمت به او بخشيده باشد ، اگر كسى خلاف آدابى نسبت به آنها به عمل آورد كافر مىشود . پس قلب مؤمنى كه حامل قرآن گرديده حرمتش زياده از نقش و كاغذ قرآن خواهد بود ، چنانچه وارد شده است كه مؤمن حرمتش از قرآن بيشتر است ، و از مضامين و اخلاق حسنهء قرآن هرچند در مؤمن بيشتر ظهور كرده موجب احترام او زياده گرديده ، و هرچند خلاف آن اوصاف از نقايص و معاصى و اخلاق ذميمه ظهور كرده موجب نقصان ظهورات قرآن و نقص حرمت مؤمن شده ، پس اين مراتب ظهورات قرآن و اوصاف آن زياده مىگردد ، تا چون به مرتبهء جناب با رفعت نبوى و اهل بيت گرام او مىرسد مرتبهء ظهورش به نهايت مىرسد ، چنانچه در وصف حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله وارد شده است كه : كان خلقه القرآن ، يعنى خلق آن حضرت قرآن بود . بلكه اگر به حقيقت نظر كنى قرآن حقيقى ايشانند كه محلّ لفظ قرآن و معنى قرآن و اخلاق قرآنند ، چنانچه دانستى كه قرآن چيزى را مىگويند كه نقش قرآن در آن باشد ، و نقش كامل قرآن به حسب معنى و لفظ در قلوب مطهّرهء ايشان حاصل است . چنانچه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام بسيار مىفرمودند كه : منم كلام اللّه ناطق . و اين است معنى آن حديث كه حضرت صادق عليه السّلام بسيار فرمود در حديث طولانى كه : قرآن به صورت نيكوئى به صحراى محشر خواهد آمد ، و شفاعت حاملان خود خواهد كرد ، راوى پرسيد كه : آيا قرآن سخن مىتواند گفت ؟ حضرت تبسّم نمود و فرمود : خدا رحم كند ضعيفان شيعهء ما را كه هرچه از ما مىشنوند تسليم مىكنند و اذعان مىنمايند ، بعد از آن فرمود كه : نماز شخصى است و