يا أبا ذر انّ اللّه جلّ ثناؤه لمّا خلق الأرض و خلق ما فيها من الشجر ، لم تكن في الأرض شجرة يأتيها بنو آدم الّا أصابوا منها منفعة ، فلم تزل الأرض و الشجر كذلك ، حتّى تتكلّم فجرة بني آدم بالكلمة العظيمة قولهم اتّخذ اللّه ولدا ، فلمّا قالوا اقشعرّت الأرض ، و ذهبت منفعة الأشجار . اى ابو ذر چون حق‌تعالى زمين را خلق فرمود و آنچه در زمين است از درختان ، هيچ درختى در زمين نبود كه بنىآدم به نزد آن درخت آيند مگر آنكه از آن منفعتى مىيافتند ، و پيوسته زمين و درخت چنين پرمنفعت بود تا هنگامى كه بنىآدم تكلّم نمودند به آن كلمهء عظيم و ناسزاى بزرگ كه گفتند خدا فرزند دارد پس چون اين را گفتند ، زمين بر خود بلرزيد ، و نفع درختان بر طرف شد . حقّ جل و علا مىفرمايد تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً « 1 » ترجمه‌اش اين است : نزديك است آسمانها از هم شكافته شود از عظمت و شناعت اين سخن ، و زمين شكافته شود و درافتند كوهها و ريزه ريزه شوند ، به جهت آنكه خواندند براى خداوند رحمان فرزندى ، و سزاوار نيست خداى را كه فرزند بگيرد ، بلكه هرچه در آسمان و زمين است همه مملوك و بندهء اويند ، و اين كلمهء شنيعه را كفّار قريش گفتند كه ملائكه دختران خدايند ، و يهود گفتند عزيز پسر خداست ، و نصارا گفتند عيسى پسر خداست تعالى اللّه عمّا يقول الظالمون علوا كبيرا . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حق‌تعالى هيچ درختى را

--> ( 1 ) سورهء مريم : 90 .