دردهاى دين است ، پس چون ببينيد كه طبيب مرض را به سوى خود مىكشد او را متّهم داريد ، و با عالمى كه محبّت دينار و درهم دارد اعتماد مكنيد ، و بدانيد هرگاه او خير خود را نخواهد خيرخواه ديگران نخواهد بود « 1 » . دوّم : [ مذمت محبت جاه و شهرت ] محبّت جاه و اعتبارات باطل دنياست ، و اين ضررش نسبت به خواص زياده از محبّت دينار و درهم است ، و در نفس مخفى مىباشد ، و بسيار كسى باشد كه گمان كند اين معنى را از نفس خود زائل كرده ، و بعد از مجاهدهء بسيار بر او ظاهر شود كه در نفس او اين معنى هست ، و از امّهات صفات ذميمه است ، و اخلاص در اعمال را باطل مىكند ، و آدمى را مردم‌پرست مىكند ، و به مهالك عظيمه مىاندازد ، و مرتكب مناصب باطل مىگرداند ، و دين حق و خدا را در نظر او سهل مىكند ، و اعتبارات دنيا را در نفس قوى مىكند ، و به تدريج آدمى را به كفر مىرساند . و علاج اين نيز بعد از توسّل به جناب مقدّس ايزدى ، آن است كه در بطالت مردم تفكّر نمايد ، و به تفكّر صحيح بيابد كه ايشان مالك ضرر و نفع او نيستند ، و در دنيا و آخرت كار او با پروردگار اوست ، و بداند كه اعتبارات دنيا فانى است ، و به زودى زائل مىشود ، و عبرت گيرند از احوال جمعى كه دنيا چند روز ايشان را برمىدارد و به زودى بر خاك مذلّت مىاندازد ، و بعد از مردن آن اعتبارات و بال ايشان خواهد بود ، و اعتبارات واقعى كه از علم و عمل به هم مىرسد هرگز زوال ندارد ، و هميشه باقى است ، و در احاديث اهل بيت عليهم السّلام كه در اين باب وارد شده است تفكّر نمايد ، و از پندهاى ايشان مستفيض گردد . چنانچه منقول است كه از حضرت امام زين العابدين عليه السّلام پرسيدند كدام عمل نزد

--> ( 1 ) بحار الانوار 73 / 140 .