حق تعالى افضل است ؟ فرمود : هيچ عملى بعد از معرفت خدا و رسول و ائمّه عليهم السّلام بهتر از دشمنى دنيا نيست ، به درستى كه دنيا را شعبه‌هاى بسيار هست و گناهان را نيز شعبه‌هاى بسيار هست ، پس اوّل معصيتى كه از مخلوق سرزد تكبّر بود در هنگامى كه شيطان از سجدهء حضرت آدم ابا نمود و تكبّر كرد ، و از جملهء كافران شد . ديگر حرص بود كه آدم و حوّا را باعث شد به اين‌كه حق‌تعالى به ايشان فرمود از هرچه خواهيد از ميوه‌هاى بهشت بخوريد و نزديك شجرهء منهيّه مرويد كه از جملهء ستمكاران بر خود خواهيد بود اگر از آن تناول نمائيد ، پس با آنكه احتياج به ميوهء آن درخت نداشتند خوردند ، و اين معنى در ميان ايشان پيدا شد تا روز قيامت ، چنانچه مىبينى خطاهائى كه فرزندان آدم مرتكب مىشوند چيزى چند است كه به آنها احتياج ندارند . ديگر حسد بود كه از قابيل صادر شد ، و برادر خود را كشت از روى حسد و رشك ، پس از اينها شعبه‌ها به هم رسيد از محبّت زنان ، و محبّت دنيا ، و محبّت رياست و بزرگى ، و محبّت راحت ، و محبّت سخن گفتن باطل ، و محبّت تفوّق بر مردم و محبّت بسيارى اموال و اسباب ، پس اينها هفت خصلت بدند كه جمع شده‌اند در محبّت دنيا ، پس چون پيغمبران و علما اين را دانستند گفتند : محبّت دنيا سر همهء بديها و گناهان است ، و دنيا دو قسم است يكى دنيائى كه آدمى را كافى باشد ، و زياده بر آن ملعون است « 1 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : هركه طلب نمايد رياست و

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 317 ح 8 .