و زينهار بپرهيز از عداوت نمودن و معارضه كردن با مردم ، به درستى كه ما اهل بيت صله مىكنيم با كسى كه از ما قطع مىكند ، و احسان مىكنيم با كسى كه با ما بدى مىكند ، و اللّه كه در اين امر عاقبت نيكو مشاهده مىنمائيم ، و بدان كه صاحب نعمت در دنيا اگر سؤال كند و به او عطا كنند ديگر چيزى غير او سؤال خواهد كرد و نعمت الهى در نظر او سهل خواهد شد ، و چون نعمت الهى بر مسلمانان بسيار شد ، او را خطر عظيم هست به جهت حقوقى كه از خدا بر او واجب مىشود ، و بيم آن هست كه فريفته شود و حقوق الهى را ادا ننمايد ، و موجب طغيان او گردد . بگو به من اگر سخنى به تو بگويم اعتماد بر گفتهء من خواهى كرد ؟ گفتم : فداى تو گردم اگر به فرمودهء تو اعتماد نكنم به گفتهء كى اعتماد خواهم كرد ، و حال آنكه تو حجّت خدائى بر خلق ، فرمود : پس اعتماد به فرمودهء خدا بيشتر داشته باش ، به درستى كه خدا به تو وعده كرده ، آيا خدا نفرموده است در قرآن به رسولش چون بندگان از تو سؤال نمايند از حال من بگو كه من به ايشان نزديكم ، مستجاب مىكنم دعاى دعاكننده‌اى را كه مرا بخواند ، و مىفرمايد كه : نااميد مشويد از رحمت الهى ، و مىفرمايد كه : خدا وعده مىكند شما را مغفرت عظيم از جانب خود و فضل بسيار ، پس بايد كه اعتماد شما بر خدا زياده باشد از اعتماد بر ديگران ، و در خاطر خود راه مدهيد به غير از گمان نيك به خداوند خود تا گناهان شما آمرزيده شود « 1 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : بسيار است كه حق‌تعالى دعاى شخصى

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 488 - 489 ح 1 .