العلامة المجلسي

116

عين الحيات ( فارسى )

مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى « 1 » . خلاصهء مضمونش اين است كه : باز مكن چشمان خود را و نظر مكن به سوى چيزهائى كه متمتّع و برخوردار ساخته‌ايم به آنها صنفى چند از اصناف مردم را از زينت و به جهت زندگانى دنيا ، تا بيازمائيم ايشان را در آن چيزها و روزى پروردگار تو كه روز به روز به تو مىرساند ، يا روزى غير متناهى كه در آخرت براى تو مقرّر ساخته ، يا روزيهاى معنوى از معارف و كمالات براى تو بهتر است از مالهاى فانى بىاعتبار دنيا و باقىتر و پاينده‌تر است . و تكاليف زبان و گوش و ساير آنچه سر به آنها محيط است بعضى گذشت ، و بعضى انشاء اللّه در محلّ مناسب بيان خواهد شد . يا أبا ذر يكفى من الدعاء ما يكفي الطعام من الملح . يا أبا ذر مثل الذي يدعو به غير عمل كمثل الذي يرمي به غير وتر . اى ابو ذر كافى است از دعاها نيكى و اعمال خير آن‌قدر كه طعام را كافى است از نمك . اى ابو ذر مثل آن كسى كه دعا مىكند بىآنكه عمل صالحى داشته باشد مانند كسى است كه تير اندازد از كمان بىزه ، و توضيح و تنوير اين مطالب عاليه به وسيله سه نجم به حصول مىپيوندد . [ در توضيح اين مطلب كه دعاى بدون عمل صالح مانند پرتاب تير از كمان بىزه است ] نجم اوّل در بيان فضيلت دعا و فوايد آن است بدان كه افضل عبادات و نزديك‌ترين راههاى قرب بنده به جناب

--> ( 1 ) سورهء طه : 131 .