قاضى الحاجات طريقهء دعا و تضرّع و مناجات است ، و به كثرت دعا و مناجات يقين به ذات و صفات كماليّه الهى زياده مىگردد ، و توكّل و تفويض به جناب مقدّس او بيشتر مىشود ، و موجب قطع طمعها و علايق از خلق مىشود ، و همين طريقه از جميع ائمّهء ما منقول است كه بعد از اداى فرايض و سنن پيوسته مشغول تضرّع و مناجات بوده‌اند ، خصوصا سيّد الساجدين عليه السّلام . چنانچه حق‌تعالى مىفرمايد وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ « 1 » يعنى : گفت پروردگار شما كه بخوانيد مرا در جميع مطالب تا دعاى شما را مستجاب كنم ؛ زيرا آن جماعتى كه تكبّر مىنمايند و سركشى مىكنند از عبادت من زود باشد كه داخل جهنّم شوند با مذلّت و خوارى . و در احاديث بسيار از ائمّه اطهار عليهم السّلام منقول است كه : مراد از عبادت در اين آيه دعاست « 2 » . پس حق‌تعالى اوّل امر به دعا فرموده ، و ديگر وعدهء اجابت نموده ، و بعد از آن دعا را عبادت شمرده ، و ترك دعا را تكبّر خوانده ، و بر تركش وعدهء دخول جهنّم فرموده . و در موضع ديگر مىفرمايد وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ « 3 » . ترجمه‌اش اين است كه : چون سؤال نمايند از تو بندگان من از صفت من ، يا نزديكى و دورى من ، يا كيفيّت دعا كردن من كه آهسته دعا كنند يا بلند ، پس بگو به

--> ( 1 ) سورهء غافر : 60 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 466 - 467 . ( 3 ) سورهء بقره : 186 .