مراد است ؟ كه مىگويد : هركه نماز نكند و روزه ندارد و غسل جنابت نكند و كعبه را خراب و با مادر خود زنا كند ، ايمانش مثل ايمان جبرئيل و ميكائيل است ، يا مراد قدريّه است ؟ كه مىگويند كه : خدا هرچه خواهد نمىتواند كرد ، و شيطان هرچه خواهد مىتواند كرد ، يا خوارج مراد است ؟ كه على بن ابي طالب عليه السّلام را كافر مىدانند ، و لعنت مىكنند ، يا غير ايشان از گمراهان . گفت : پس شيعه و ائمّه ايشان چه مىگويند ؟ گفتم : مىگويند كه على بن ابي طالب عليه السّلام و اللّه امامى است كه بر ما واجب است خيرخواهى او ، و ملازمت جماعت اهل بيت او ، چون اين را شنيدند حديث را گرفت و پاره كرد ، و گفت : اين را به كسى نقل مكن « 1 » . و الحق اين‌چنين كفرى و انكار حقّى از ابو حنيفه صادر نشد ، با آنكه او و اتباعش دعواى خلاف نفس و ترك دنيا مىنمايند ، و احوال بعضى از اكابر ايشان بعد از اين مذكور خواهد شد ، و به اين جهالت و نادانى كه در ميان شيعيان شايع گرديده ، رخنهاى عظيم در اصول و فروع دين به هم رسيده . و محى الدين كه از رؤساى ايشان است در فصوص الحكم مىگويد كه : ما وصف حق به هيچ وصف نكرديم الّا ما عين آن وصف بوديم ، و حقتعالى وصف نفس خود از براى ما مىفرمود ، پس هرگاه كه او را مشاهده مىكنيم خود را مشاهده كرده باشيم ، و هرگاه كه او مشاهدهء ما مىكند مشاهدهء خود كرده باشد . و در جاى ديگر ترجيح مىدهد مرتبهء ولايت را بر مرتبهء نبوّت ، و خود را خاتم الولايه مىگويد ، و از اينجا ترجيح خود را بر پيغمبران دعوى مىنمايد . و در فتوحات مىگويد كه : سبحان من أظهر الأشياء و هو عينها . يعنى : منزّه

--> ( 1 ) اصول كافى 1 / 403 - 404 ح 2 .