در مسجد ، و فرمود كه : ايشان راه‌زنان خدايند ، كه نه هدايتى از جانب خدا يافته‌اند ، و نه به كتابهاى خدا عمل مىنمايند ، اگر اين خبيثها و بدترين كفّار در خانه‌هاى خود بنشينند و مردم را گمراه نكنند ، مردم به سوى ما خواهند آمد ، و ما ايشان را از جانب خدا و رسول خبر خواهيم داد « 1 » . و به سند معتبر ديگر روايت كرده است از شخصى از اهل مكه كه : روزى سفيان ثورى به من گفت بيا برويم به نزد جعفر بن محمد عليهما السّلام با او رفتيم ، وقتى رسيديم كه حضرت ارادهء سوارى داشتند ، سفيان گفت : يا ابا عبد اللّه خبر ده ما را به خطبه‌اى كه حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در مسجد خيف فرمودند ، حضرت فرمود كه : بگذار بروم كه كارى دارم ، و چون برگردم نقل كنم ، گفت : به حقّ خويشى كه با پيغمبر دارى كه مرا حديث بگو ، حضرت فرود آمد ، و سفيان دوات و قلمى طلبيد ، و حضرت فرمود و او نوشت ، و بار ديگر بر حضرت عرض كرد ، و حضرت سوار شد و من و سفيان روانه شديم ، در راه به او گفتم كه باش كه من در اين حديث نظر كنم . چون ديدم گفتم : و اللّه كه حضرت يك حقّى بر گردن تو لازم كرد كه هرگز بر طرف نمىشود ، گفت : چه چيز ؟ گفتم : اين حديث كه تو نوشتى ، مگر نه پيغمبر فرمود : سه چيز است كه هركه آنها را داشته باشد دل او كينه به هم نمىرساند ، يا خيانت در دل او راه نمىيابد : عمل را براى خدا خالص گردانيدن ، و خيرخواه امامان و مسلمانان بودن ، و ملازم جماعت مسلمانان بودن ، اين امامان كه متابعت و خيرخواهى ايشان واجب است كيستند ؟ معاويه و يزيد و مروان بن الحكم و اين ملاعين‌اند كه گواهى ايشان را هم قبول نمىتوان كرد ، و نماز با ايشان نمىتوان خواند و ملازم جماعت مسلمانان كه مىبايد بود : كدام جماعتند ؟ مرجئه ملعون

--> ( 1 ) اصول كافى 1 / 392 - 393 ح 3 .