[ و اعلم أنّ أوّل عبادة اللّه المعرفة به ، ] أنّه الأوّل قبّل كلّ شيء ، فلا و اعلم أنّ أوّل عبادة اللّه المعرفة به ، أنّه الأوّل قبّل كلّ شيء ، فلا شيء قبله ، و الفرد فلا ثاني له ، و الباقى لا إلى غاية ، فاطر السموات و الأرض و ما فيهما و ما بينهما من شيء ، و هو اللطيف الخبير ، و هو على كلّ شيء قدير . پس حضرت فرمود كه بدان كه اوّل عبادت الهى معرفت و شناختن اوست به آنكه او اوّل است پيش از همهء اشيا ، پس چيزى از او پيشتر نيست ، و يگانه است پس شريكى ندارد ، و باقى است هميشه ، و باقى بودن او نهايتى ندارد ، از نو پديد آورندهء آسمانها و زمين است ، و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است ، و آنچه در ميان آسمان و زمين است ، اوست خداوند صاحب لطف ، و عالم به دقايق امور ، و بر همه چيز قادر و تواناست . توضيح بعضى از مطالب عليّه كه اين كلمات به آنها اشاره دارد بر سبيل اجمال موقوف بر چند اصل است . اصل اول در آنكه اوّل عبادات معرفت است و قبول جميع عبادات موقوف است بر آن و اين معنى از آيات بسيار و اخبار بىشمار به ظهور پيوسته ، و خلافى در اين نيست كه صحّت عبادات موقوف بر ايمان است ، و بدون ايمان هيچ عبادتى موجب ثواب نيست ، بلكه مورث عقاب است ، و ايمان مشتمل است بر اعتقاد به وجود واجب الوجود ، و صفات ثبوتيّه و سلبيّهء او ، و اقرار به يگانگى خدا ، و به