پس چون چنين وضوئى ساخت ، موافق احاديث معتبره « 1 » گناهان اين اعضا آمرزيده مىشود ، و پاكيزه صورت و معنى مىگردد ، و قابل قرب مىشود ، و از آن غفلتها پاره‌اى هشيار مىگردد ، و ظاهر خود را به بوهاى خوش معطر مىسازد ، و باطن خود را به نورانيّت صحيحه منوّر مىگرداند . و چون در حديث وارد شده كه در خانه‌اى كه سگ يا شراب يا صورت در آن خانه است ملك داخل نمىشود ، پس سگ ظاهر را از ساحت خانهء خود دور مىگرداند ، و سگ نفس امّاره و شيطان را از ساحت ضمير خود مىراند ، و شراب ظاهر را از خانه و شراب مستى معنوى كه غفلت و شهوت است از سر به در مىكند ، و صورتهاى ظاهر را از در و ديوار خانه محو مىنمايد ، و در و ديوار خاطر را از غير خدا و محبّتهاى ايشان مصفّا مىسازد ، و متوجّه بارگاه قرب مىشود . و چون به در مسجد مىرسد ، به دربند اوّل از دربندهاى دولت خانهء معبود حقيقى رسيده از خدا مىطلبد كه درهاى رحمت خود را بر روى من بگشا ، و چنانچه اين در ظاهر را بر روى من بسته‌اى درهاى معنى را بر روى من مبند ، و در اين مقام نيز عارف را آگاهى ديگر حاصل مىگردد . و چون پا در مسجد مىگذارد ، چنان مىداند كه در كرياس « 2 » كبريا و جلال داخل گرديده ، و پا در بساط قرب نهاده ، به ادب مىرود ، و به غير جناب الهى متوجّه نمىشود . و چون به جاى نماز آمد ، بار ديگر اقامه را مىخواند ، و تفكّر در جلال الهى زياده مىكند ، و عظمت شأن عبادت را به ديده روشن‌تر مىبيند ، چون در وقت اذان غفلت عظيم پرده‌دار ديدهء او گرديده بود .

--> ( 1 ) بحار الانوار 80 / 318 - 320 ح 12 . ( 2 ) كرياس : دربار ، جلوخانه ، درگاه ، صحن دالان .