نسخه هاى خطى مصحّح كفايه هست . ثالثا ، برخى فهرستها دو رساله در غنا به محقق سبزوارى نسبت داده‌اند . پس از تهيهء نسخه ها معلوم شد كه يكى از آنها رساله‌اى مستقل در غنا نيست بلكه همان قسمت غناى كفايه است . از اين رو ، اين قسمت كفايه را بر اساس نسخهء مذكور و نسخه‌اى نفيس و مصحّح از كفايه مقابله و تصحيح كرديم و در بخش دوم آورديم . البته از درج گفتارهاى پراكنده‌اى كه عينا نقل از ديگران بود يا در گفتارى ديگر از همان نويسنده آمده است پرهيز كرده‌ايم . مثلا در فضائح الصوفية ( ص 216 و 227 ) و خيراتيه ( ج 2 ، ص 268 - 304 ) و لآلي الأخبار ( ج 5 ، ص 222 - 225 ) مطالبى دربارهء غنا هست كه مطالب اوّلى مأخوذ از عين الحياة علامه مجلسى ( قدس سره ) و دومى مأخوذ از إعلام الأحبّاء سبزوارى و سومى مأخوذ از مكاسب شيخ اعظم است . از اين رو ، در بخش دوم اين مطالب درج نشد . همچنين شيخ حر عاملى در الفوائد الطوسية ( ص 83 - 96 ) مطالبى دربارهء غنا ذكر كرده كه با تغييراتى اندك همان مطالب الاثنا عشريهء ( ص 123 - 147 ) اوست كه به درج مطالب كتاب دوم بسنده كرده‌ايم . در اين بخش نيز مجموع گفته ها و نوشته هاى حضرت امام خمينى ( أعلى اللَّه كلمته ) دربارهء غنا - بجز مطالب المكاسب المحرّمة و تحرير الوسيلة - را نقل كرده‌ايم تا داورى دربارهء رأى ايشان در غنا با توجه به مجموع سخنانش باشد نه پاره‌اى از آنها . جناب آقاى دكتر گرجى در اين باره سخنى دارند كه نقل آن مناسب است : . . . خوشبختانه پس از ورود عميق امام در مسائل حكومتى ، لزوم تغيير در پاره‌اى از آراء فقهى را احساس مىكردند كه ذيلا به پاره‌اى از اين تغييرات اشاره مىكنيم : در مورد غنا و موسيقى ؛ در گذشته يعنى در زمان نزول آيات و صدور روايات اساسا تصوّرى از اين نوع مفاهيم وجود نداشت مگر از آن غنا كه صرفا كاربرد لهوى داشت و خواننده و شنونده را از مبدأ و معاد و به طور كلى از ياد خداوند بى خبر مىساخت . اين مفهوم كلى تنها به اين نوع از صدا انصراف داشت