كه هر فقيه از چه كسان و كتابها و آثارى تأثير پذيرفته و بر چه كسان و كتابها و آثارى تأثير گذاشته است . همچنين منشأ بسيارى از سخنان كه طبق رسم معمول در گذشته كمتر به قائل آنها اشاره‌اى مىشد به دست مىآيد . پيداست كه در فهم مراد سخن فقيهان ، دانستن اينكه منشأ فلان سخن كجاست و صدر و ذيل و قراين حافّه به آن كدام است نقش بسزايى دارد . ج ) حجم عظيم كارنامهء فقهى سلف صالح نمايان ، و اهتمام و تلاش و كوشش بسيار و درخورشان مبرهن مىشود . حقيقت آن است كه نه تنها اكثريت مردم شيعه ، بلكه بسيارى از خواص و عالمان شيعه هم از چند و چون ميراث علمى شيعه بى خبرند . نوآوريهاى عالمان شيعه در زمينه هاى مختلف همچنان در پس پردهء ابهام باقى است و اين ابهام مايهء استفاده نكردن از آنها شده است . امروزه بسيارى از معاصران دربارهء غنا و موسيقى رساله ها و آثار مستقل پديد آورده‌اند و بجرأت مىتوان گفت كه همه يا اغلب مؤلَّفان آنها حتى بر پنج رساله فقهى ويژهء غنا از فقيهان پيشين وقوف نداشته و از آنها استفاده نكرده‌اند . در حالى كه فقهاى سلف از زمان محقق سبزوارى ( م 1090 ) تا كنون بيش از چهل رسالهء فقهى ويژهء غنا تأليف كرده‌اند كه ما به فضل الهى با فحص زياد به حدود سى عدد از آنها وقوف يافتيم كه در مجموعه حاضر آمده است . ممكن است گفته شود با مراجعه به كتابشناسيهاى شيعه مانند ذريعه مىشود بر اين آثار وقوف يافت . ولى جان كلام اينجاست كه در ذريعه و ساير كتابشناسيها نيز حدود يك سوم رساله هاى موجود غنا معرفى شده است . علاوه بر اين ، از لحاظ كيفى هم اين معرفى ناقص است و با مراجعه به ذريعه و مانند آن نمىتوان از چند و چون آنها آگاه شد . اين نكته در ساير موضوعات هم صادق است . تا پيش از برگزارى كنگرهء شيخ مفيد و مقدّس اردبيلى ( رضوان الله عليهما ) بسيارى از خواص هم از چند و چون كارهاى علمى و نظريات اين دو بزرگوار بى اطلاع بودند .